[Forumdaki resimleri ve linkleri üye olmayanlar göremez.Tıkla Üye Ol ]

Yıllar önce, rafting yapanları fotoğraflamak için gittiğim Beşkonak’ı geçip Olukköprü’ye vardığımda arabamı durdurdum ve dağlardan aldığı suları Akdeniz’le buluşturmak için yol alan Köprüçay’a uzun uzun baktım. Antik çağda adı Eurymedon olan akarsu, kayalıkların arasından geçen yeşil bir yılan gibiydi. Rafting merkezindeki heyecanlı kalabalığın ötesinde, kanyonun içinde büyük bir sessizlik vardı. O sırada bir keçi sürüsü eski Roma köprüsünden atalarının yüzlerce yıldır yaptığı gibi geçmeye başladı. İçlerinden biri, simsiyah bir keçi, karşımda durup merakla bana baktı. Sonra başını birkaç kez yukarıya doğru salladı. Bunu bir işaret olarak algıladım. Bana “Yola, dağlara doğru devam et!” der gibiydi! Onu dinledim ve Olukköprü’den Selge’ye, bugünkü adıyla Altınkaya Köyü’ne giden 11 km’lik yola koyuldum. Tırmandıkça raftingcilerin neşeli çığlıkları yitmeye ve eşine az rastlanır güzellikte bir coğrafya gözlerimin önüne serilmeye başladı.


“Uçurumu sevenin kanatları olmalı”
Yer yer pembe çiçekli zakkumlarla çevrelenmiş yol, uçurumlarla kardeşti. Kapadokya’da görmeye alıştığımız peribacaları burada, karstik siyah taşların üzerindeydi. Kırmızı gövdeli sandal ağaçları, Akdeniz servileri, yükseklerin bekçisi ardıçlar, av arayan kartallar, arabamı görünce telaşla gözden kaybolan sincaplar Selge’ye kadar bana eşlik etti. Uçurumlar bana Nietzche’nin sözünü anımsatıyordu: “Uçurumu sevenin kanatları olmalı!” Altınkaya köyüne vardığımda bir sürpriz bekliyordu beni: 9000 kişilik bir antik tiyatro, köyün kurulduğu Bozburun Dağı’nın altında öylece bana bakıyor ve bir zamanlar burada ne denli büyük bir kent olduğunu söylüyordu. Toprağa gömülü antik stadyumun üzerindeki buğday tarlasında çalışan adam, biçtiği başakları yere bırakıp elinde orağıyla bana seslendi: “Hoş geldin! Hoş geldin!”

[Forumdaki resimleri ve linkleri üye olmayanlar göremez.Tıkla Üye Ol ]

Köprüçay semalarında
Uzun zaman sonra yine Köprüçay’dayım, üzerinde uçuyorum balonla. Bu kez tam ters yöne, dağlara doğru değil, Akdeniz’in mavisine, Manavgat’a doğru gidiyoruz. Kış bitmiş, rüzgarlar dinmiş. Bu kez başka bir tiyatroya doğru ağır ağır ilerliyor gökyüzünde balonumuz. Aspendos Antik Tiyatrosu, tepelerin ardında bizi bekliyor. ?ansımız olur da rüzgar bizi ona doğru yollarsa, içine doğru alçalıp boş taş tribünler için özel bir gösteri yapabiliriz! Aşağıda insanlar evlerinden çıkmışlar, buralarda pek de alışık olmadıkları bu “tombul kuş”a bakıyorlar şaşkınlıkla. Ama eminim kısa sürede alışacaklar.

[Forumdaki resimleri ve linkleri üye olmayanlar göremez.Tıkla Üye Ol ]


[Forumdaki resimleri ve linkleri üye olmayanlar göremez.Tıkla Üye Ol ]

Olukköprü’den Selge’ye…
Kapadokya’da balon uçuşları büyük ilgi görünce, Anadolu’da farklı uçuş rotaları, farklı heyecanlar aramaya başladı pilotlar. Ama balonun uçabileceği coğraflar sınırlıydı. Sert rüzgarlar, sık sık değişen hava akımları olmamalıydı uçulacak yerlerde. Kalkış ve iniş için düzlükler ve en önemlisi aşağıda görmeye değer güzellikler olmalıydı. Yapılan yer tespiti çalışmalarının ilk işaret ettiği yerlerden biri Köprüçay oldu. Kıyısında pembe, beyaz renkli zakkumların açtığı bu yemyeşil akarsu doğal konumuyla da etkileyiciydi. Üstelik sabah balonla uçan bir yolcu, öğleyin serin sularda rafting yapabilir, öğleden sonra da Olukluköprü’den yukarıya, Selge’ye doğru Türkiye’nin en güzel yollarından birinden geçebilirdi.


Suya dokunup yeniden yükseliş
Bugünlerde "balon uçurma ustaları" sabahın beşinde uyanıp, balonlarını jeeplerinin arkasına yüklüyor ve alacakaranlıkta kalkış yerlerine gidiyorlar. Balonlarını gazla doldurmadan önce, küçük kırmızı balonlar uçurup rüzgarın yönünü ve hızını saptıyorlar. Sonra, yolcuları balonların sepetlerine bindirip havalanıyorlar. Balon ağır ağır yükselirken, Köprüçay’ın çizdiği yol gözbebeğimizde belirginleşiyor. Gitgide ısınan dünyamızda suyun değerini daha iyi anlıyorsunuz aşağıya bakarken. Köprüçay yaşam kaynağı, kıyısında küçük köyler ortaya çıkarmış. Köylerdeki tarlalar ve denize kadar yayılan yüzlerce sera bu akarsuyla sulanıyor. Yolculuğun en heyecan verici anlarından biri, Köprüçay’a doğru alçalan balonun sepetinden eğilip suya dokunmaya çalışmanız ve yeniden yükselişiniz. Uzaklarda Akdeniz’in yarattığı pus, maviliği biraz örtse de Köprüçay’ın Dedegöl Dağları’nda doğduğu yerden denize doğru varmaya çalıştığı yolu izleyerek uçmak bir coğrafya dersini andırıyor: Dağ, akarsu,deniz, vadi, yamaç, orman bir arada…


Doğanın yüreğinden tarihin ellerine
Rüzgar izin verirse, uçuşun sonunda Aspendos yakınlarında toprağa ayak basıyorsunuz. İşte Anadolu’nun yarattığı eşsiz bir olanak daha: bir saat içinde doğanın yüreğinden tarihin ellerine varıyorsunuz. Nereye inerseniz inin sizi meraklı bir kalabalık karşılıyor. Gülen çocuklar, ellerindeki sepetlerden size domates uzatan kadınlar, kasket ve bastonlarıyla size bakan yaşlı adamlar, traktörlerini durdurup selam veren çiftçiler… Kahvaltı davetine şaşırmayın, siz gökyüzünden de inseniz, sudan da çıksanız Tanrı misafirisiniz!

Balon uçuşunun ardından rafting
Siz kahvaltınızı bitirip yola çıktığınızda, rafting yapmaya gelenler jeeplerle yanınızdan geçerler.
Sabah güneşin ilk ışıklarıyla başlayan balon yolculuğunu ve Aspendos gezisini öğleye doğru bir raftinge dönüştürmek…

[Forumdaki resimleri ve linkleri üye olmayanlar göremez.Tıkla Üye Ol ]

[Forumdaki resimleri ve linkleri üye olmayanlar göremez.Tıkla Üye Ol ]

[Forumdaki resimleri ve linkleri üye olmayanlar göremez.Tıkla Üye Ol ]

Neden olmasın? Hele yaz günlerinin sıcağında…
Daha önce Kapadokya’da balon deneyimi yaşayanlar için yeni bir uçuş sayfası Köprüçay… Üçüncüsü, dördüncüsü de açılsın diye geçiyor içimden, kim bilir nerede… İşin doğrusu, bir yazar olarak sözcüklerin peşinde yaşadığım mutlulukların bir benzerini, balonlarla uçarken tattım. Ve dedim ki kendi kendime hep, "Ölünce, rengarenk bir balon olarak uçayım göğe...

[Forumdaki resimleri ve linkleri üye olmayanlar göremez.Tıkla Üye Ol ]

[Forumdaki resimleri ve linkleri üye olmayanlar göremez.Tıkla Üye Ol ]